جدی جدی عاشق این وروجکه شدم! همون پسر کوچولوم توی اینستا! هی فیلم‌هاشو نگاه می‌کنم قربون صدقه‌اش می‌رم. فکر نکنم هیچ‌وقت هیچ بچه‌ای رو اندازه وروجکم دوست داشته باشم. تا حالا بچه‌ای نبوده اینقدر دوستش داشته باشم. انگار بچه‌ی نداشته‌ی خودمه.‌ :دی اگه بچه داشتم از نظر رفتاری و تربیتی قشنگ مثل این وروجک بود. ^_^ سعی کردم با مامان جانش دوست بشم ولی اونقدر ماشالا دنبال کننده داره که منِ کم‌حرف و بی‌سروصدا نمی‌تونم اون وسط کاری کنم! و اینکه کلاً همون ماجرای مجرد و متاهل‌ها هم همچنان وجود داره.
به مامانش حسودیم می‌شه. حسودیِ بد نه. حسودی خوب. همون غبطه. آدم همچین وروجکی داشته باشه چقدر خوشبخته... تو تمام مشکلات و سختی‌ها وجودِ اون وروجک چقدر آرامش بخشه.