امشب هر وبلاگ و پستی رو که باز کردم کامنت بذارم٬ نوشته و ننوشته صفحه رو بستم. امشب اون کلید ارسال نمی‌خواد زده شه انگار.

امشب دلم می‌خواست چند قدم جلوتر باشم. دلم می‌خواست ماه بالای سر کوچمون دیده می‌شد. دلم می‌خواست همه "مردم" کور باشن. کر باشن. سرشون به کار خودشون باشه. و مثل همیشه دلم می‌خواست نصف جمعیت کره زمین حداقل یه مدت ناپدید می‌شدن.