تمام تلاشم رو می‌کنم برای وبلاگ خوندن. در نهایت با جا انداختن چند تا پست خیلی طولانی٬ می‌رسونم به 20 ستاره.

سریال که می‌بینم مهم نیست که دوستم خبری ازش نیست و پیام نمی‌ده و سرش شلوغه. مهم نیست اون یکی قهر کرده یا دلخوره یا باز چشه. مهم نیست کلی وبلاگ نخونده دارم که همیشه می‌گم خوندنشون رو چقدر دوست دارم. مهم نیست مهمون داریم. مهم نیست چند ساعت از وقت ناهار گذشته باشه. فقط مهم اینه که ببینم خب بالاخره سریاله چی می‌شه. و اونقدر ادامه می‌دم تا دیگه گردنم به فریاد برسه و مجبورم کنه برم بخوابم. فقط هم برای ناهار و نماز و شام و گاهی هم میوه از جام بلند می‌شم. مهم نیست که کجای زندگی‌ام. مهم نیست چند سالمه. مهم نیست چی‌ها می‌خواستم و نشد. هیچی مهم نیست. همینش خوبه. همینه که منگنه‌ام می‌کنه به صندلی و سریال دیدن و سریال دیدن...