دلم یهو گرفت. چند وقته دارم فکر می‌کنم اگه منو نبخشیده باشه چی... یادمه اون روز خیلی از کامنتم ناراحت شده بود... من عصبانی شده بودم ولی بدترین کار واسه یه آدم ناامید تحقیر کردنشه... آدمی که هنوز زنده است رو می‌شه با این‌جور حرفا یه تکونی داد ولی یه آدم که ته خطه با این حرفا داغون می‌شه... هنوز یادمه یه نفر همچین‌ کاری با خودم کرد و هنوز جمله‌ها و حرفاش رو یادم نرفته. بارها معذرت‌خواهی کرد و بخشیده بودمش ولی هیچ‌وقت حرفاش یادم نمی‌ره و هر بار از به یاد آوردن‌شون ناراحت می‌شم... کاش اون لحظه‌هایی که تو اوج ناامیدی بوده به یاد حرفای من نبوده باشه... جرات ندارم حتی برم سراغ کامنت‌ها و بخونم کامنت‌های اون روزها رو... کاش اون منو بخشیده باشه...