از حرف زدن با آدم‌هایی که حافظه‌ی خوبی دارن می‌ترسم. :/ می‌ترسم یه چیزی بگم و طرف هم تا قیام قیامت یادش نره. اصولاً خوشم نمیاد آدم‌ها منو زیاد تو یادشون داشته باشن. یا بعد چند سال بگن یادته فلان روز فلان چیزو گفتی. :/ مسئله این نیست که حرف مهمی باشه‌ها! مسئله اینه که دلم نمی‌خواد کارام یا حرفام یاد آدما بمونه. واسه همین اصلاً خیلی وقتا حرفی که تو دلمه رو نمی‌گم.