توی وبلاگ‌های برتر که چرخ می‌زدم٬ هی می‌رسیدم به اسم‌های آشنا. وبلاگ‌هایی که مدتی یا مدت‌ها دنبال‌شون می‌کردم و بعد به دلایلی دیگه دنبالشون نکردم. وبلاگ‌ها رو باز کردم٬ پست‌هاشون رو خوندم٬ گاهی هم لبخند زدم. بعضی رو دوباره وارد لیست کردم و بعضی رو دوباره بستم. 

هنوزم عاشق این تیکه از دنیای مجازی‌ام. عاشق این دنیای وبلاگی. دوست‌هایی که دور خودم جمع کردم بدون اینکه منو بشناسن یا حتی بدونن من دنبال‌شون می‌کنم و بخشی از زندگی منن. 

دنیای مجازی بخش کوچیکی از زندگی من نیست که بشه راحت حذفش کرد. یه قسمت مهم زندگیمه. درسته که یک ماهه درست و حسابی اینجا نبودم ولی بدون این دنیای مجازی تنها دوست صمیمی‌ام رو از دست می‌دم. این دنیای وبلاگیِ دوست‌داشتنی و آدم‌هاش رو از دست می‌دم. این دنیای وبلاگی رو دوست دارم هنوز. حتی بیشتر از اون روز اولی که تو بلاگفا وبلاگ ساختم.